« Home
|
Tytuł: Urząd Gminy Chmielnik.
|
Strona dodana: 2009-02-25 23:04:48
Url: http://www.chmielnik.pl/
Opis
Urząd Gminy Chmielnik zaprasza do odwiedzenia strony internetowej.
Informacje dodatkowe o serwisie http://www.chmielnik.pl/ zawarte w tym katalogu:
Ślady życia człowieka na terenie Gminy Chmielnik sięgają już neolitu (około 40 000 – 1 800 lat p.n.e.), o czym świadczą liczne znaleziska archeologiczne m.in. krzemienny grot oszczepu z Woli Rafałowskiej, toporek kamienny i inne.
Kolejnym znakiem odległych czasów jest przypuszczenie istnienia wczesnośredniowiecznego grodu w Woli Rafałowskiej. Zdaniem historyków wzniesienie i nazwa części wsi Grodzisko wskazuje na istnienie tu osady obronnej.
Historia pisana Chmielnika jest ściśle połączona z dziejami Rusi Czerwonej kiedy to w 1349 roku król Kazimierz Wielki zdobył i przyłączył ją do Polski W wyniku tych działań osada Chmielnik znalazła się w jej granicach.
Data założenia osady jest nieznana, a początków jej należy szukać na przełomie XI i XII wieku.
Dopiero wśród dokumentów z XV w. pojawiają się pierwsze wzmianki o miejscowościach Gminy Chmielnik. Z początków XV wieku pochodzą informacje o Chmielniku: w 1419 roku występuje Nicolaus Laurini – pleban z Chmielnika, a w 1423 r. Chmielnik pojawia się wśród wsi okręgu tyczyńskiego, które król Władysław Jagiełło nadał Janowi z Jicina w dożywocie.
W późniejszych latach przyłączono do niego pozostałe wsie Gminy Chmielnik.
W latach 1368 – 1404 wymienione miejscowości należały do tzw, hrabstwa tyczyńskiego i terytorialnie do Ziemi Sanockiej. Od 1434 roku wspomniane wsie znalazły się ostatecznie w rękach Pileckich, którzy posiadali dobra łańcuckie oraz kańczudzkie i przynależały do Ziemi Przemyskiej.
W 1670 roku Jan Klemens Branicki, marszałek nadworny najechał zbrojnie dobra tyczyńskie odbierając je Michałowi Działyńskiemu. Ciągnąca się długo kwestia tzw. sukcesji Kostkowskiej zakończyła dopiero ugoda zawarta pomiędzy Stefanem Mikołajem Branickim a Stanisławem Działyńskim w 1690 roku. Na jej mocy prawnym posiadaczem dóbr tyczyńskich (m.in. Chmielnika) został Branicki. Po bezpotomnej śmierci ostatniego z Branickich, wdowa po nim – Izabela z Poniatowskich (siostra Stanisława Augusta Poniatowskiego, ostatniego króla Polski) musiała dokonać skomplikowanych działów majątkowych z ubocznymi spadkobiercami w wyniku których zatrzymała dla siebie dożywocie na dobrach tyczyńskich więc i wieś Chmielnik.
Do 1808 roku dominium tyczyńskie, początkowo sporych rozmiarów, rozpadło się na mniejsze posiadłości. W połowie XIX w. wschodnia część tych dóbr (m.in. Chmielnik) należały do rodu Szymanowskich. Ten stan trwał do I rozbioru Polski, po 1773 r. wsie te weszły w skład cyrkułu rzeszowskiego. Po 1918 roku w odrodzonej już Polsce, wchodziły one w skład województwa lwowskiego, a po 1945 r. w skład województwa rzeszowskiego.
Najważniejszym zabytkiem Gminy Chmielnik jest Kościół pw. św. Bartłomieja Apostoła, wybudowany w 1742 roku, rozbudowany w 1890 roku. Zespół ruchomych dóbr kultury, stanowiących wyposażenie kościoła w Chmielniku, stanowi przykład typowego wyposażenia wnętrz sakralnych z okresu od połowy XVIII wieku do końca XIX wieku. Jest plastycznym dokumentem przemian zachodzących w sztuce kościelnej tego okresu. Na uwagę zasługuje tu: ołtarz główny, ołtarze boczne, malowidła tajemnic różańcowych, ambona, chrzcielnica, chór muzyczny i organy, stalle i ławki, zegar, obrazy oraz inny sprzęt i szaty liturgiczne.
Kult Matki Bożej Łaskawej z Chmielnika praktykowany od ponad trzystu lat, rozpowszechniony jest nie tylko w diecezji rzeszowskiej lecz obejmuje także ośrodki polonijne w USA. O doznanych tu łaskach i cudach świadczą setki wotów złożonych przez wiernych a przede wszystkim koronacja tego cudownego obrazu, która odbyła się 4 maja w 1997 roku. Ten cenny obraz Matki Bożej Łaskawej pochodzący z poprzedniego XV–wiecznego Kościoła, spalanego w XVII w. przez Tatarów ocalał i jest dziś otaczany – jako cudowny - powszechną czcią i szacunkiem.
Przebywając w naszej Gminie warto zwiedzić XIX-wieczny Kościół w Woli Rafałowskiej pw. św. Trójcy z ołtarzem głównym z 1613 roku i obrazami z XVIII w., który w 2008 r. został wpisany do rejestru zabytków. Ochroną konserwatorską na terenie gminy są objęte 53 obiekty. Są to głównie kapliczki przydrożne oraz domy i zagrody.
1
Kościół pw. Św. Trójcy w Woli Rafałowskiej
W roku 2008 przyjęto program opieki nad zabytkami i obiektami objętymi ochroną konserwatorską. W ramach programu wykonano renowację rzeźby Matki Boskiej Niepokalanej z Zabratówki umieszczonej w kapliczce wpisanej do rejestru zabytków, której koszt wynoszący 7 tys. zł w połowie pokryła Gmina Chmielnik.
1
Rzeźba Matki Boskiej Niepokalanej
z Zabratówki przed renowacją
1
Rzeźba Matki Boskiej Niepokalanej
z Zabratówki po renowacji
Na terenie Gminy Chmielnik zaewidencjonowanych jest także 86 stanowisk archeologicznych o różnej chronologii i wartości poznawczej. Są to głównie stanowiska z epoki peleolitu schyłkowego, neolitu, epoki kamienia, epoki brązu, epoki żelaza, mezolitu, średniowiecza, okresu prahistorycznego. Najwięcej stanowisk pochodzi z neolitu oraz wczesnej epoki brązu i kamienia. Stosunkowo nieliczne są stanowiska z mezolitu.
Gmina Chmielnik posiada także wyznaczone strefy ochrony konserwatorskiej:
A – strefa pełnej ochrony konserwatorskiej, która obejmuje dwa historycznie ukształtowane zespoły kościelne wraz z otoczeniem, strefę A – 1 ustalono dla Sanktuarium Matki Boskiej Chmielnickiej i jego zabytkowego otoczenia w Chmielniku Rzeszowskim, strefę A – 2 dla zespołu kościelno – plebańskiego i folwarcznego wraz z parkiem w Woli Rafałowskiej.
E – strefa ochrony ekspozycji najstarszych i najcenniejszych na terenie Gminy położonych w strefie A obiektów sakralnych - strefa E – 1 została wyznaczona wokół zabytkowego zespołu kościelnego w Chmielniku, strefa E – 2 wokół niedużego wzniesienia w Woli Rafałowskiej , na którym usytuowany jest zabytkowy zespół kościelno-plebański wraz z fragmentarycznie zachowanym parkiem i resztkami dawnego folwarku plebańskiego na jej obszarze.
K – strefa ochrony krajobrazu.
OW – strefa obserwacji archeologicznej - strefa OW-1 – wokół stanowiska nr 51 w Woli Rafałowskiej , gdzie znajduje się osada neolityczna, strefa OW-2 – wokół domniemanego grodziska wczesnośredniowiecznego w Woli Rafałowskej, gdzie jednocześnie znaleziono ślady osadnictwa prehistorycznego, strefa OW-3- wokół stanowiska na pograniczu Chmielnika i Matysówki, na którym dotychczas odkryto ślady osadnictwa z epoki kamienia, osadę neolityczna, osadę prehistoryczną.
Page Rank:  Ocena: 
Stronę można znalezć w:
- Kategoria Rzeszów
Podkategoria Powiat
|
0
0
0
0
0
0